(....ਗੂੰਗਾ ਮੌਸਮ }

ਖੁਦ ਨੂੰ ਖੁਦ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਜਾਏ ਹੋ;

ਫਿਰ ਵੀ ਕਾਹਤੋਂ ਚਾਨਣ ਦੇ ਤਿਰਹਾਏ ਹੋ .

 

ਓ ਦਰਿਆਓ !  ਸਾਡੀ ਲੋੜ ਸੀ ਕੁਝ ਬੂੰਦਾਂ ;

ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਸਾਗਰ ਹੀ ਲੈ ਆਏ ਹੋ .

ਕੰਡਿਆਂ ਦਾ ਬੀ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਲਦਾ ਹੈ; 

ਇਹ ਸਦੀਆਂ ਦਾ ਸਚ  ਹੈ ਕਿਓਂ ਬੁਖਲਾਏ ਹੋ .

ਮੈਨੂ ਹਰ ਪਲ ਤੁਰ ਜਾਹ ਤੁਰ ਜਾਹ ਕਹਿੰਦੇ ਸਉ;

ਤੁਰ ਚੱਲਿਆਂ ਹਾਂ ਤਾਂ ਪਿਛੇ ਕਿਓਂ ਆਏ ਹੋ .

ਸਾਡਾ ਦੀਵਾ ਜਗਦਾ ਵੇਖ ਨਾ ਜਰਦੇ ਹੋ ;

ਖੂਬ ਗੁਆਂਢੀ ਹੋ ,ਚੰਗੇ ਹਮਸਾਏ ਹੋ. 

ਚਿਹਰਾ ਦਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੁੰਨੇ ਹੋ 'ਕੇਸ਼ੀ';

ਕਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦਰਦ ਸੁਨਾ ਕੇ ਆਏ ਹੋ .

-ਗੂੰਗਾ ਮੌਸਮ {ਪੰਨਾ ੭੫}    

 

 

-ਹਰ ਦਿਆਲ 'ਕੇਸ਼ੀ'{ਗੂੰਗਾ ਮੌਸਮ} ਪੰਨਾ 76

 ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਤਾਂ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਖੁਦਾ ਚੇਤੇ ਨਹੀ ਰਹਿੰਦਾ

ਅਸਲ ਵਿਚ ਉਸਨੂ ਆਪਣਾ ਹੀ ਪਤਾ ਚੇਤੇ ਨਹੀ ਰਹਿੰਦਾ

ਅਸਾਂ ਦੀ ਹਰ ਖਤਾ ਹਰ ਬੇਬਸੀ ਨੂ ਯਾਦ ਰਖਦੇ ਹੋ ;

ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਤੜਪਨਾ ਚੇਤੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ .

ਕਿਸੇ ਬਦਬੋਲ ਤੇ ਸ਼ਿਕਵੇ ਜੇ ਕਰੀਏ ਵੀ ਤਾਂ ਕਿਓਂ ਕਰੀਏ ;

ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਸਾਡਾ ਬੋਲਿਆ  ਚੇਤੇ ਨਹੀ ਰਹਿੰਦਾ .

ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੀਣ ਜੋਗਾ ਵੀ ,ਤੇ ਮਰਜਾਣਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਏ;

ਦੁਆ ਤੇ ਬਦਦੁਆ ਵਿਚ ਫਾਸਲਾ  ਚੇਤੇ ਨਹੀ ਰਹਿੰਦਾ 

ਚਿਰਾਂ ਦੇ ਵਿੱਛੜੇ 'ਕੇਸ਼ੀ' ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ;

ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹਦਾ ਤੁਰ ਜਾਵਣਾ , ਚੇਤੇ ਨਹੀ ਰਹਿੰਦਾ .

-ਹਰ ਦਿਆਲ 'ਕੇਸ਼ੀ'{ਗੂੰਗਾ  ਮੌਸਮ} ਪੰਨਾ 76   

ਸੌ ਸਲਾਮ

ਹਰਦਿਆਲ ਕੇਸ਼ੀ ਜੀ ਦੇ ਕਲਾਮ ਨੂੰ ਸੌ ਸਲਾਮ  

-ਦੀਪ ਜ਼ੀਰਵੀ

ਨਜ਼ਮ " ਮੰਡੀ " ( ਹਰਦਿਆਲ "ਕੇਸ਼ੀ" )

---

ਇਸ ਮੰਡੀ ਵਿਚ ਪੱਥਰ ਦਾ ਮੁੱਲ ,
ਲੋਹੇ ਦਾ ਮੁੱਲ ਪੈਂਦਾ |
ਇਸ ਮੰਡੀ ਵਿਚ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਮੁੱਲ ,
ਗੋਹੇ ਦਾ ਮੁੱਲ ਪੈਂਦਾ |

ਇਸ ਮੰਡੀ ਵਿਚ ਮੁੱਲ ਹੀਣ ਹਨ,
ਰੌਸ਼ਨ ਪਾਕ ਜਮੀਰਾਂ,
ਇਸ ਮੰਡੀ ਵਿਚ ਵਿਕ ਗਈਆਂ ਨੇ,
ਖ੍ਵਾਬਾਂ ਦੀਆਂ ਤਾਬੀਰਾਂ |

ਲੋਕੀ ਖੂਬ ਖਰੀਦ ਰਹੇ ਨੇ,
ਕੱਚ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ,
ਲੋਕੀ ਅੱਜ ਕਲ੍ਹ ਵੇਚ ਰਹੇ ਨੇ,
ਆਪਣੀ ਰੂਹ ਦੀਆਂ ਲੀਰਾਂ |

-ਹਰਦਿਆਲ "ਕੇਸ਼ੀ"